باید دلی جایی دچارم باشد اما نیست
باید نگاهی بی ‌قرارم باشد اما نیست
پاییز پشت بغضِ تلخِ شیشه‌ هایِ خیس
باید کسی چشم‌ انتظارم باشد اما نیست
باید کسی هم‌ سقف‌ و هم ‌اندوه ‌و هم ‌گریه
باید کسی ایل و تبارم باشد اما نیست
وقت شکستنهای پی در پی کسی باید
آرامشِ دنباله دارم باشد اما نیست
باید کسی تنها دلیل اشک و لبخند و
دلتنگی بی‌اختیارم باشد اما نیست
این گوشه پایان جهان است و کسی باید
باید کسی اینجا کنارم باشد اما نیست

‌‌ ‌‌‌ ‌