چرا اون که از نرفتنش مطمئنی به بدترین شکل ممکن میره

مثل قبلش نمیشه دیگه نمیخنده قلبی که تنهایی کشیده

رسم دنیا اینه اون که سقوط نکرده پروازو یاد نمیگیره

بی تو الان لب پرتگام لنگ یه معجزه موندم

قبل پرواز من تنهام فکر چشمای تو بودم

تو کجایی که نیازت داره بند بند وجودم

با خودم هی بحث میکردم کلنجار میرفتم و لج میکردم با قلبم

میدونم کم عقلی کردم ولی قول میدم یه روزی برمیگردم به قبلم

من وقتی تلاش میکردم همه روز راضی نگه دارم از خودمو

یهو دیدم گم کردم خودمو …

حالا دارم دونه دونه آدمای دور و برمو گم میکنم تا شاید پیدا کنم خودمو

چرا اون که از نرفتنش مطمئنی به بدترین شکل ممکن میره

مثل قبلش نمیشه دیگه نمیخنده قلبی که تنهایی کشیده

رسم دنیا اینه اون که سقوط نکرده پروازو یاد نمیگیره